LUBIĘ POTWORY.
Nie takie z horrorów i innych głupich filmów, straszące ludzi, w których życiu panuje chroniczny niedobór emocji. Lubię żywe potwory, które karmią się benzyną i innymi destylatami ropy naftowej, takie o porażającej mocy i zapachu z piekła rodem. Takie, które prowadzę lekko spoconymi dłońmi, czekając na narowiste kopnięcie zadem albo ucieczkę w stronę rowu. Niesamowita była jazda Lamborghini Murciélago po koleinach pełnych wody, a podczas jazdy samochodem F1 dziwiłem się, że kask zsuwa mi się z głowy. Próbując jechać bokiem jedynym na świecie Maybachem Exelero, słysząc szum zaworów pneumatycznego zawieszenia, podświadomie czekałem, aż Darth Vader mieszkający w czarnym bagażniku złapie mnie stalowymuściskiem za gardło. Tym większą satysfakcję czerpię z jazdy autem, im większe mam przeświadczenie o skuteczności oswajania potwora. Tak było z BMW M1 na śliskich drogach Bawarii, tak też było między barierami słomczyńskiego toru w Škodzie Fabii S2000. Zimą. W tym miesiącu przygotowaliśmy iście potworny numer. Tylko u nas tajemniczy człowiek w bieli ujarzmia nowe Ferrari GTO, tylko tu poznajecie nasz wybór najbardziej nieustraszonych kierowców wszech czasów – oni nie boją się żadnych potworów na kołach. Przypatrujemy się zmaganiom Monster Trucków i dowiadujemy się, jak zbudować Batmobila w szopie. To nie koniec. Trzej prezenterzy telewizyjnego programu TopGear mówią nam o potworach ze swoich koszmarnych snów. Szymon Sołtysik wsiada za kierownicę niesamowitej Alfy Romeo P3, przedwojennego wyścigowego monstrum o potencjale współczesnego Porsche pod kątem przyspieszania i o hamulcach uruchamianych linkami. Zaglądamy do wnętrza Bugatti Galibiera, które jeśli trafi do produkcji, będzie wypluwało ekologiczne elektrowozy przez osiem rur wydechowych. I nie zapomnijcie przeczytać o tym, jak Piotr Ceran zorganizował wyścig czterech kosiarek do trawy i jednego Mercedesa.
Życzę miłej lektury!